“ สวัสดีครับ “
(28 เม.ย. 51)

ประเดิมเปิดร้านครัวคุณ เปิดหน้าเวบ “คุยกับคุณ” นี้ด้วยการขออนุญาติพูดถึงเรื่องเจ้าของร้านสักนิดนึง เอาแบบเฉพาะประเด็นว่าทำไมมาเปิดร้านขายอาหาร ขายกาแฟ แล้วทำไมขายเฉพาะวันเสาร์ อาทิตย์และวัีนหยุดราชการ

ถ้าท่านได้อ่านประวัติความเ็ป็นมาของร้านในหน้าเวบ “ร้านเด่นพร” ก็ต้องบอกว่านั่นแหละคือผล (ไม่ใช่เหตุ)   ผลที่ป๋าได้ปลูกร้านเด่นพรขึ้นไว้เมื่อ 36 ปีก่อน แล้วร่วมกับแม่และครอบครัวรวมทั้งภรรยาผมช่วยกันรดน้ำ ใส่ปุ๋ยจนไม้ต้นนี้แข็งแรงมาจนออกผลให้ผมและภรรยาได้รับประทานในวันนี้ ผลที่กลายมาเป็น “ร้านครัวคุณ” และตั้งใจให้เป็นที่พึ่งพาหากินต่อไปจนแก่เฒ่า

ผมกับภรรยาเกิดปีวอก อายุเลย 4 รอบมา 4 ปี ไม่มีลูก ภรรยาผมออกจากงานประจำมานานแล้ว ส่วนตัวผมยังคงทำอยู่ทุกวันจันทร์-ศุกร์ และทำแบบนี้มาแล้วนับได้ประมาณ 30 ปี เงินทองที่สะสมไว้มีไม่มากตามประสาคนที่ทำงานไต่เต้ามาจากตำแหน่งเล็ก ๆ เงินเดือนน้อย ๆ ล้มไปครั้งนึงตอนฟองสบู่แตกเมื่อปี 40 ตอนนั้นไม่คิดหางานลูกจ้างทำเพราะเบื่อด้วยและหางานยากด้วย เลยใช้เงินสะสมที่มีอยู่เกือบหมดแล้วก็หมดไปจริง ๆ กับร้านสัตว์เลี้ยง (Tiny Pet Shop) เท่ากับว่าล้มไป 2 ครั้งห่างกัน 2 ปี  เงินที่เหลือไม่พอจะเปิดร้านอะไรได้แต่โชคดีมีเพื่อนดีแนะนำงานใหม่ให้ ได้เงินเดือนพอใช้กับได้นายที่วิเศษสุดจึงคิดว่าจะฝากผีฝากไข้ไปจนเกษียณ พอทำมาได้ 7 ปีคิดขึ้นได้ว่าเหลืออายุงานอีกแค่ 4 ปีซึ่งแป๊บเดียว เงินเก็บจนถึงวันนั้นคงไม่พอดูแลตัวเองและภรรยาไปจน.....ได้ และไม่อยากต้องนั่งดูเงินที่มีน้อยลงเรื่อย ๆ ไม่อยากให้เดือดร้อนตอนเจ็บป่วยเป็นภาระแก่คนอื่น หลาน ๆ ทุกคนก็มีพ่อแม่ต้องดูแลรวมทั้งตัวเองก็เหนื่อยแล้ว โบนัสแต๊ะเอียให้หลานเก็บไว้ใช้หรือให้พ่อแม่ ไม่อยากหดหู่ไม่อยากนั่งเบื่อไปวัน ๆ อยากให้หลาน ๆ ภูมิใจในตัวลุงป้าหรือน้าอาทุกครั้งที่มาเยี่ยม . . . . . ย่อหน้านี้คือเหตุที่นำไปสู่ผลของย่อหน้าก่อนครับ

เรื่องอาหารกับผม รักใคร่ชอบพอกันมาหลายปีแล้ว อาหารในเมนูของป๋าผมเคยได้รับการฝึกจนชำนาญและเอามาเปิดขายที่บ้านหลังเลิกงานเมื่อสักปี 32 ต่อปี 33 (ตอนนั้นแบงค์อเมริกาจะขายกิจการบริษัทเงินทุนที่ผมทำอยู่ก็เลยเอาเสียหน่อย...กันพลาด เพราะไม่รู้ว่าคนที่มาเทคโอเวอร์จะจ้างผมต่อหรือเปล่า ภายหลังกลับตาลปัตรเพราะกลับได้ทำงานต่อกับเจ้าของใหม่จนตำแหน่งสุดท้ายไปถึง SVP ในปี 40) นอกจากนั้นแล้วยังเข้าไปช่วยป๋าในครัวบ่อย ๆ เวลาป๋าไม่ค่อยสบาย  เวลาว่างเสาร์-อาทิตย์ก็มักจะไปเรียนทำเมนูใหม่ ๆ ที่ป๋าไม่ได้ขายจากหลายที่หลายโรงเรียน รวมทั้งการเรียนรู้ด้วยตัวเองจากตำราอาหารและในอินเทอร์เนท

ส่วนเรื่องเอสเพรสโซ่ก็เริ่มสนใจจริงตอนมารู้จักเวบร้อยตะวัน ไปเข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มอราบิก้าไทยรุ่นปี 48 กับลุงรภแห่งเชียงใหม่คอฟฟี่ ได้เป็นประธานรุ่นเพราะความแก่สุด มีเพื่อนมากขึ้นในวงการนี้จนได้แลกเปลี่ยนเพิ่มพูนความรู้ทั้งกว้่างและลึก สุดท้ายมาเจอเข้ากับ Bangkok Espresso Lab ในจังหวะพอดีกับจะเปิดร้านครัวคุณพอดี และได้รับความกรุณาให้คำแนะนำทุกด้านที่เกี่ยวกับการทำกาแฟสดขาย เช่น เครื่องชง เครื่องบด เมล็ดกาแฟคั่ว ส่วนผสม ความรู้และขั้นตอนการทำงานให้ได้มาตรฐาน จนกระทั่งบัดนี้ (ขอบคุณครับ)

อะไรที่คนเราทำได้ จับทางได้ เข้าใจทริค หาแก่นเจอ ก็กลายมาเป็นความมั่นใจและรักที่จะทำ ถึงตรงนี้ทุกอย่างลงตัวรู้สึกว่าคราวนี้บุญมีและกรรมไม่บัง ใจรักงาน เงินพอมี ร้านป๋าเกษียณพอดี ลูกค้าประจำเก่าแก่รอมาช่วยอุดหนุน ป๋ามีเวลามาช่วยบูทร้าน ไม่ออกจากงานประจำก็ได้ แต่ขายเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดราชการไปก่อน ตอนนี้เหนื่อยหน่อยไว้รอเกษียณจากงานประจำค่อยสบายก็ได้ แต่ทำเสียวันนี้เพื่ออนาคต (ครั้งสุดท้าย) ของผมและภรรยาคงไปได้ดี มีพออยู่พอกิน พอมีค่า และพอได้ภาคภูมิใจ . . .

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาถึงตรงนี้ . . . . . ยินดีต้อนรับทุกท่านครับ

> > > รักในหลวง ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง < < <